"Notes From a Big Country"

Hai hai!

Je moet niet schrikken hoor. En ook niet hard huilen. Heel zachtjes mag. Ik weet dat het een heuse schok is. Zo plots en abrubt. Maar het moet.

Dit is het laatste blog. :-)

Morgen (voor jullie donderdagnacht) vertrek ik vanuit New York terug naar Nederland. De afgelopen week hobbeleden Jonne, Thomas en Luuk (zusje, broertje en vader) met een camper door de staat Massechussetts en New York, over de Canadese grens om weer in New York city (eigenlijk New Jersey) te eindigen.

Het is lollig hoor, zo’n camper. Ik ben niet echt gewend om je huis de hele tijd bij je te hebben. Plassen kan altijd ;-) en het is een soort van ‘Glamping’ (= Glamorous camping). Ook is het een uitdaging, namelijk op de volgende fronten:

- Voor Luuk, die het aandurft om de Amerikaanse wegen te begaan met een beest van een RV!

- Met zijn vieren in een kleine ruimte.

- Zand. Overal zand.

- De slechte wegen en het uren hobbelen op de achterbank.

- De verleiding weerstaand om niet gewoon in bed te gaan liggen tijdens het rijden…

Hier een greep uit ons camperavontuur.

De eerste nacht verbleven we in Salem, MA, de stad bekend om de heksenverbrandingen. Het was er slecht weer en van de vast mooie haven was door de mist niets te zien. De volgende dag reden we door naar Clayton, NY. We eindigden op een mooi plekje waar je uitkeek op de rivier en de ‘Thousand Islands Region’. Het was plots lekker weer! Na een flinke rit kwamen we de volgende dag bij de Canadese grens. Vanaf een paar kilomoeter afstand kan je de grote wolk water van de watervallen al zien liggen. Na vriendelijk behandeld te zijn door de douanier (NOT! “Did I ask you to get out of your vehicle, sir? Get back in, now!”) reden we Niagra Falls binnen en kwamen op een camping terrecht met een heus zwembad (Eindelijk, nietwaar Elselien?). Thomas en ik hebben daar meerdere keren lekker liggen weken en soppen in het bubbelbad.

 

Helaas was het slecht weer. Bewolkt en nat. De watervallen zijn DE hoofdattractie van de streek. Aan de overkant de American Falls, en aan de Canadese kant de Niagra Falls.Wat een water! We kochten een kaartje om ‘behind the Falls’ te gaan. Je gaat 30 meter onder de grond, krijgt zo’n maffe gele poncho aan en kan de waterval dan van dichtbij zien vallen. Een lawaai dat dat maakt!

Het dorpje dat aan de Falls vast zit is net een mislukt attractiepark. Een mix van Las Vegas en een spookstad. Niet veel aan.



Terug naar Amerika. Canada in was best snel en makkelijk te doen. Amerika weer terug in was nogal een ervaring. Nadat onze paspoorten waren meegenomen werden we gevraagd om te parkeren. Wij wachten. Na een half uur nog steeds niets. Wij blijven in de auto. Opeens geschreeuw van buiten: “ Go inside! Go inside!” Maar we zijn insde, sir. Wij blijven binnen. De douanier wordt roder en bozer: “ Go inside!” Oh, we moeten toch uit de auto naar het bijgebouw? Ja, zeg dat dan. Wij hadden van Canada geleerd dat dat niet mocht!

We werden ieder gevraagd wanneer we weer terug gingen en ik kreeg te horen dat mijn tijd er bijna op zat. Of ik dat wist. Ja, dat wist ik. Extra stempel in paspoort en gaan. Op een of andere manier wordt ik altijd rood en nerveus van douaniers. Al met al een uur verder. Gekke Amerikanen..

Na een extra overnachting in upstate New York, op naar NYC. Of eigenlijk NJC. New Jersey City. De twee staten en steden liggen erg dicht bij elkaar, en met 15/25 minuten ben je met de trein in hartje Manhattan. We verbeleven in een haven. Door de gebouwen en de masten heen kon je het Statue of Liberty zien.

Een domper.. Ik werd wakker met migraine. Megamigraine, waardoor ik drie dagen alleen maar kon slapen en overgeven. Balen. Ik ben nog even meegeweest naar Battery Park, Manhattan, maar ben toen weer gauw terug gegaan.

Op de vierde dag was ik weer beter! Ongeveer. We zijn toen naar het 9/11 memorial gegaan en hebben spelletjes gespeeld in Bryant Park. Even snel winkelen (Die goeie broer van ons vond dat helemaal niet erg.. was ook heel geduldig ;-) ), lekkere dag met lekker weer.

Camper opruimen en inpakken. Volgende dag gingen we weer onze eigen weg. Jonne en Thomas naar huis en Luuk nog een paar dagen oude kennissen in North Carolina opzoeken. Ik had nog twee nachten in een hostel in Chelsea, Manhattan geboekt. Daar kon ik helaas pas om 15 uur in. Wel kon ik mijn spullen in een kluis stoppen.

Ik ben eerst over The High Line gaan lopen, een wandelpad gebouwd op oude spoorlijnen, zo’n 5 meter boven straatnivea. Overal zijn bankjes, perkjes en kunst. Een leuk alternatief voor de stadse New Yorker zonder achteruin. Met de metro naar Downtown Manhattan om het Joods Historisch museum te bezoeken. Enorm goede tentoonstellingen, ik was onder de indruk. Vanaf de derde verdieping ook nog eens een mooi uitzicht over de haven van New York.

S’avonds naar de film Dark Shadows geweest. Ik was niet zo onder de indruk…

 



Vandaag (dinsdag) op tijd opgestaan. Ik wilde rush tickets (Goedkope overgebleven kaartjes) proberen te krijgen voor de musical Once. Een van mijn lievelingsfilms bleek nu ook een musical te zijn! Wat ik niet wist was dat deze musical inmiddels voor ALLE Tony Awards genominineerd is. The hottest ticket in town. Ik was niet de enige in de rij en kreeg geen kaartje. Snel naar de overkant: One man, two Guvnors! lukte wel. Voor wie van BBC Comedy houdt, kent James Corden van Gavin en Stacey wel. Hij speelt de hoofdrol. Nog even winkelen bij de Gap en dat was het al weer.



Wat heb ik (eigenlijk moet ik  ‘wij’ zeggen) veel beleefd. Aan de ene kant gaat tijd heel snel, want wat is nou eigenlijk drie maanden? Maar je hebt ook het gevoel alsof je ergens al weken bent, terwijl het pas vier dagen is. We hebben veel leuke, rare en bijzondere mensen ontmoet. Ik vind het leuk om weer naar huis te gaan. Ik ben het reizen niet zat, maar het is goed zo. Full-time toerist zijn is vermoeiend! ;-). De rugzak is vol met niet alleen geshopte kleren, maar ook verhalen en ervaringen.

Leuk dat jullie me/ons volgden!

En wie weet, tot de volgende reis!

Maaike

P.s. ik beloofde foto’s. De computer heeft geen SD-kaartgleuf. Zodra ik mijn eigen laptop weer heb zal ik gaan uploaden.

Fun Facts

-         Thomas heeft niewe schatjes. Hij behandeld ze als zijn eigen kinderen. Ze worden ook wel Monster Energy genoemd… De blikjes worden gewassen, ze gaan allemaal op de foto en mogen ABSOLUUT niet in de prullenbak. Ze gaan mee naar Nederland!

-         Leuk hoe ook Jonne en Thomas met net zo veel verbazing de fastfoodketens tellen op weg naar de RV. Ook met net zo veel enthousiasme en met veel gretigheid roven ze de supermarkt leeg.

-         Brood is een ‘issue’. Niets is lekker, droog, anders. Welcome to America!

-         Alledrie doen, ondanks mijn advies om het niet te doen, een poging tot ‘kaas op brood’. Voorverpakte plakjes cheddar kaas. Bah…!

-         Alles wat niet New York City is, heet hier ‘ Upstate New York’.

-         Ik ga naar de bioscoop en betaal de hoogste prijs voor een kaartje tot nu toe: $13,50. Moet je maar niet in Manhattan naar de bioscoop gaan.. Tssss

Ha beste volger, U heeft even moeten wachten, maar hier volgt een heus blog, uit nota bene Canada! Intetnetcafe’s zijn schaars, dus ik waag me aan een verhaal via de blog-app. Komtie:

De afgelopen anderhalve week was ik alleen: Elselien ging vanuit New York naar huis. Raar hoor, je reismaatje opeens weg! Tegen wie moet ik nou zeuren? Schelden: “Ga huilen, joh!” Of heerlijk achter iemands rug Nederlands spreken? Tranen vloeiden bij het afscheid, we namen elkaar stevig in de armen en zeiden elkaar vaarwel… Dit is de filmversie. In het echt ging het zo: “Doeg, was leuk. Tot over drie weken” En weg waren we ;-)
Op naar Hartford, Connecticut. Omdat ik niet anderhalve week in Boston wilde zijn (reteduur, daar in het noorden) had ik Google maps geraadpleegd en een hostel gevonden. Bij aankomst moest ik een paar keer slikken. Ondanks de mooie buurt verbleef ik in een oud krot dat zich het ‘Mark Twain Hostel’ noemde. Typisch geval van: “1974 called, they want their hostel back!” Het rook er naar een mix van je oma’s huis, dode kat en verrotte noedels. Al snel merkte ik dat er een thema vast zat aan mijn verblijf: Oud hostel, 60+ dames op mijn kamer, geen jeugd in Hartford te bekennen, ouderentour bij rondleiding ‘Mark Twain Museum’… Ze waren overal!
Nog wennend aan het alleen reizen zocht ik mijn heil bij de bioscoop (jahoor, ook hier wel 5 oma’s) en het theater.

Mijn moeder zou zeggen: “Wat heb je geleerd, spelende vrouw?”

- Eerst even goed googlen voor je naar een doods oord vertrekt, Maaike…

Blij was ik toen de Megabus me naar Boston, Massachusetts, bracht. Hallo jeugdige reizigers! Het hostel zat vol en organiseerde elke avond een uitje: van kroegentocht tot bowlen, museum tot wandelen. Erg leuk, vooral omdat je dan zo met mensen aan de praat raakt. En jahoor, het klikte weer goed met de UK-people :-) Heerlijk weer even ‘gewoon’ lullen!

Hier even een opsomming van de dingen gezien en gedaan in die week:

Museum fine arts, wandelen, universiteitstour MIT, Kroegentocht, African-American museum (booooooooring!), jazz café, quiz night, poolen met Valentino, natregenen, Freedom Trail lopen, Outlander 3 uitlezen :-) (niet lachen, Elselien de Jong!) En nee, heb deel vier nog niet perongelukexpres gekocht!

Wat anders is aan alleen reizen is dat ik mezelf soms een beetje moest motiveren om iets te gaan doen. Met z’n tweeën heb je vaak een stok achter de deur. Maar bij stromende regen in je eentje, is de keuze snel gemaakt: dutje, lezen of bioscoop..

Al met al een leuke week, behalve de regen dan…

Donderdag was dé dag. Pap, Jonne en Thomas vlogen naar Boston om vanuit daar een camper op te pikken en naar Canada te rijden.
Mijn plan om broer en zus te verassen lukte: met bordje ‘the Meerlo family’ stond ik te wachten bij dé aankomsthal. Pap had ze verteld dat ik morgen pad in Boston zou zijn :-)

Best humor, zo’n camper! Volgens mij zweette mijn vader de eerste dag peentjes: best eng een camper rijden.

In twee overnachtingen zijn we in Niagra Falls, Canada. Het regent hier pijpstelen! Overmorgen vertrekken we naar New York, New York.

En dan nog even, heel even: dan ben ik weer thuis.17 mei. Maar eerst nog even door Amerika frissen met de camper (die we overigens Pacey hebben genoemd)!

Tot volgende week, laatste blog vanuit New York , mét foto’s. Beloofd ;-)!

Fun facts
- Waar de kroegen in New York soms ver te zoeken waren, zijn ze in Boston overal. Vooral Ierse kroegen. Resultaat: niet ver hoeven lopen bij kroegentocht: vier Ierse kroegen naast elkaar…
- In Hartford gaat de bus niet meer als ik om 21 uur uit de bios kom. De 5 km in de regen teruglopen in de regen en buitenwijk, was niet zo relaxed.
- Jonne richt als een waardige huisvrouw de camper naar haar inzicht in en stelt de strenge regel: “geen scheten in de camper!”
- Reismascotte George heeft deze werk een maarje: Thomas’ beer/hoofdkussen Bobke is ook mee op reis.

Geschreven door Elselien

Beste lezers,

Deze week hebben wij ons vermaakt in New York, de stad der steden. Een week is niet genoeg om New York te zien omdat Manhattan, waar alle bekende plekken zijn, 1/4 van de stad is. 

We hebben veel typische toeristendingen gedaan zoals Statue of Liberty, Ellis Island, Rockefeller Center, Times Square en Broadway. Vooral Ellis Island was erg interessant over de immigranten die eerst door een screening heen moesten voordat ze Amerika in mochten. Het uitzicht vanaf The Rock was heel erg mooi (zie foto’s)!

Op Broadway hebben wij de opening night van de musical Ghost: the musical gezien. Op zich is het een leuke musical met mooie effecten, maar dat is het ook. Het is verder geen musical die heel erg blijft hangen. Wel zaten we in de zaal met de weduwe van Patrick Swayze en waarschijnlijk nog meer bekende mensen:).

Times Square is precies zoals we dat van foto’s kennen: advertenties, veel mensen  en heel veel lichten. Toch wel leuk om te zien en mensen te kijken.

Central Park is een heel groot park waar je lekker in de zon kunt zitten en een boekje kan lezen. Dat is ook precies wat wij gedaan hebben. 

We zijn ook naar het 9/11 Memorial geweest. Dit is redelijk recent geopend en mooi om te zien. Het is wel een apart idee dat op de plekken waar de Twin Towers stonden nu twee ‘pools’ staan. 

Naast Manhattan zijn we ook even wezen winkelen in Brooklyn en zijn we met de gratis ferry naar Staten Island gegaan waar we naar de dierentuin zijn geweest. 

Maaike heeft een van haar favoriete bands gezien tijdens een concert in Joe’s Pub, een bar waar mensen zoals Bono hebben opgetreden. Het concert was erg leuk!

Gister hebben wij Valentino weer gezien, een gast die wij ontmoet hebben in San Francisco en nu ook weer in New York was. Met hem zijn we over de Brooklyn Bridge gelopen. De skyline van New York is ‘s nachts veel mooier dan overdag! 

Verder hebben we weer veel gewinkeld en leuke dingen gekocht. Vandaag gaan we waarschijnlijk nog naar het Grand Central Station en gaan we weer bij een diner eten.

Het weer was aan het begin van de week heel goed, maar de afgelopen dagen was het echt koud! Dit betekent ook dat ons bruine kleurtje alweer afneemt. 

Elselien gaat morgen naar huis: het geld is op en werk wacht. Maaike reist door naar Hartford en Boston waar ze herenigd zal worden met haar vader, zusje en broertje. 

Groetjes, Maaike en Elselien

Fun Facts

* Maaike is nogal verslaafd aan de boekenserie Outlander en heeft al twee boeken hiervan gelezen. Toen ze even op de Amazonsite keek of het derde boek verkocht werd, heeft ze ‘per ongeluk’ het boek aangeschaft. 

* Door rood lopen kan vaak wel, maar in New York kun je dit beter niet doen. De taxi’s rijden gewoon in volle vaart door. 

* Maaike kreeg een ‘sympathy’ knuffel van een straatverkoper op Times Square.

* Op Times Square lopen er gasten rond die je in de comedy clubs proberen te krijgen. Wij zijn erg goed in het afwimpelen van deze verkooppraatjes. “Is that your best line?” “Can you move out of the picture?”

* Op de een of andere manier krijgen wij het altijd voor elkaar deuren de verkeerde kant open te doen…

* Tijdens Ghost the musical dachten wij allemaal bekende mensen te zien omdat het de premiere was. Uiteindelijk hebben we geeneen naam kunnen noemen. 

Door Maaike

Je kent het wel: Je hoort een liedje en je moet gelijk denken aan.. Dit is onze speellijst. Liedjes die we megavaak gehoord of gezongen hebben en ons doen denken aan twee maanden reizen door Amerika. 

Rihanna - We Found Love ft. Calvin Harris

The Wanted - Glad You Came

Fun.: We Are Young ft. Janelle Monáe 

God Bless The USA by Lee Greenwood

Cascada- San Francisco

American anthem - Star Spangled Banner

Mr. Sandman - The Chordettes

Gym Class Heroes: Stereo Hearts ft. Adam Levine

Coldplay - Every Teardrop Is a Waterfall

Passion Pit - Little Secrets

Adele-If it Hadn’t been for love

One Direction - What Makes You Beautiful

Het lied dat ons tijdens onze reis zo ontzettend inspireerde… Op de Brooklyn Bridge.. *Zucht* ;-)

New York #3

New York #2

New York! #1

Can it get any more patriotic?

Geschreven door Maaike

Ha lieve volgers,

Jullie dachten zeker al: “Waar blijft het leukste reisblog vanuit Amerika? Zijn ze ons NU AL vergeten? Waarom deze radiostilte?” Niet getreurd, wij waren druk met tourist spelen en bruin worden. Jullie geduld wordt beloond. Ga er eens lekker voor zitten, pak een lekker koekje, kopje thee, koffie en lees over onze avonuturen van de afgelopen 11 dagen!

Vorige week maandag zijn we naar twee plantages geweest die rond 1850 dienden als katoen of suikerplantages. Vooral het bezoek aan de Creoolse plantage ‘Laura’ was erg mooi en interessant. Veel geschiedenis over het plattenlandsleven en de slavernij tussen in de 19e eeuw.

Daarna bezochten we een plantage zoals we ze uit de boeken en films kennen. Gone With the Wind, North and South, het zou hier gefilmd kunnen zijn. Lange rij met bomen, witte pilaren en een grote veranda. Erg mooi om rond te lopen en je te bedenken dat dit ooit een druk bedrijf is geweest. 

Dinsdag was onze laatste dag bij The Green Project. We waren inmiddels al zo ingewerkt bij de verfafdeling dat we alleen aan de slag mochten. Manager Jamie vertrouwt ons wel, en we gaan met de BBC Radio op de achtergrond nog een keer hard aan het werk. We vinden het toch wel vreemd dat we hier niet meer terug komen als we om 15:00 naar de bus lopen: het was zo normaal geworden! 

Woensdag is reisdag! We zijn beiden wel toe aan een nieuwe stad en omgeving en we hebben zin in Washington D.C. Met Southwest vliegen we naar Baltimore, een uur buiten D.C. Vanuit daar hebben we voor maar $6 een busticket om naar de stad te gaan. Maar als blijkt dat het $75 kost om bij de vertrekplaats van de bus te komen, kiezen wij voor de goedkopere optie en pakken voor $10 de trein naar D.C. Megabus kan zonder ons vertrekken… ;-)

We verblijven deze week bij Duo Housing, een erg goed en schoon hostel (“Het ruikt hier lekker!” roepen we in koor…) midden in een mooie wijk, zo’n 7 blokken lopen van de musea en de beroemde Mall (Een lange straat van ong. 5 km lang met alle musea, monumenten, Witte Huis etc). Daar gaan we de volgende dag kijken. Eerst lekker in de lentezon koffie drinken en musea uitzoeken. Washington is mooi. En schoon. Hier nemen ze de gebouwen, beelden en monumenten serieus en de groene en bloesembomen maken alles af.

Ook mooi meegenomen is het feit dat allle nationale musea gratis zijn. Alle musea bezoeken is onmogelijk, te ver lopen, en daarom huren we de volgende dag een fiets en gaan trappend langs alle belangrijke monumenten. Het meest bijzondere vind ik het Martin Luther King Monument dat sinds vorig jaar te bezichtigen is. 

Zondag gaan we naar de All Souls Church en gaan we naar Uptown om onze haren te laten knippen (Lees hier meer over in de FunFacts!). Nog even snel megaveel portretten kijken inThe Portrait Gallery en terug naar het hostel voor de gratis BBQ.

Tijdens de hostel BBQ ontmoeten we de eerste Nederlander! In twee maanden reizen zijn we in hostels geen enkele landgenoten tegengekomen. Wel leuk om even ervaringen te delen. De BBQ is een succes: Lekker eten en kletsen met nog onbekenden. We genieten hier wel van: gezellig kletsen, zingen en drinken met mensen uit verschillende landen.

Met twee jongens van het hostel gaan we op maandag naar Arlington, Virginia! Met drie metrostops ben je zo maar in een andere staat, grappig hoor. Op weg naar de militaire begraafplaats vinden we een heus Nederlands monument! The Netherlands Carrilon is een cadeautje van het Nederlandse volk als dank voor de steun die het Amerikaanse leger Nederland gaf in de Tweede Wereldoorlog. Het is een lelijk ding met een paar perken met tulpen, maar wel grappig om dat hier te vinden. 

We lopen over de gehele begraafplaats en bezoeken het graf van J.F. Kennedy en zijn vrouw en lopen net zo ver totdat we bij het Pentagon komen. Vanaf boven is dat best een bijzonder gebouw, maar vanaf de buitenkant is het een blok beton dat je niet mag fotograferen. Doe je dat wel, dan wordt je camera in beslag genomen. We nemen de metro en bezoeken nog een plaatsje in Virgina. Bij thuiskomst wordt de aftersun rondgedeeld: we zijn allemaal licht rood en verbrand van de hete zon van die dag. We zijn zooooo bruin ;-)

Dinsdag gaan we met een groepje vroeg op pad richting de Mall om de laatste vlucht van de space shuttle Discovery te bekijken. Op de rug van een 747 vliegtuig maakt hij twee rondjes. Mensen om ons heen klappen, joelen en huilen. Best tof om te zien, maar wij nuchtere Hollanders vinden het niet bijzonder..

.

We bezoeken daarna nog twee musea en huren een waterfiets. Door de harde wind is dit niet echt relaxed. Dus we dobberen wat en zingen hard en vals onze favo liedjes. Ja, je moet toch wat doen om een uur op het water vol te krijgen, niet?

We hebben een ontzettend leuke week gehad in D.C. De stad, de mensen die we ontmoet hebben, de cultuur en gratis musea zijn ons goed bevallen. Elselien gaat nu haar laatste week tegemoet en we gaan er een feestje van maken. New York, here we come…!

Geschreven door Elselien

Fun facts

* Tijdens ons bezoek aan de Walmart in New Orleans kon je gratis je bloeddruk laten meten. De mijne was 144 over 94, niet zo best dus, en dat terwijl ik op vakantie ben!

* Maaike wilde Paolo, de gast die het bunkhouse in New Orleans runt, een hand geven bij ons afscheid. Als echte Amerikaan wilde hij natuurlijk knuffelen. Deze miscommunicatie zag er nogal ongemakkelijk en grappig uit:).

* In Washington D.C. hebben we voor het eerst een echte boekenwinkel gezien, zijn we naar een actual club geweest en hebben we voor het eerst Nederlanders in een hostel ontmoet.

* Het hele bekende Cherry Blossom Festival in D.C. gaat over bomen die in bloei staan, maar tijdens de parade afgelopen week was er bijna geen bloesem meer te zien. Twee weken geleden was de bloesem al verdwenen.

* Amerikanen willen graag duidelijk maken dat hun grondwet heilig is door bij elk verbod het zinnetje “It’s the law” te zetten.

* Tijdens ons bezoek aan de kapper werd Maaike geholpen door een echte kapper: een man met rood haar en gekleurde nagels.

* Wat doen de schilderijen van Rembrandt in de U.S.A.?

* Ons nieuwe favoriete liedje uit Amerika heet “God bless the U.S.A.”, check de link op onze website. Het lied maakt ons nogal emotioneel(A).